11 czerwca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu podpułkownika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1922 został dowódcą 73 pułku piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 133. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1923 został przydzielony na stanowisko komendanta miasta Łodzi. W czerwcu tego roku został przeniesiony do 28 pułku piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy pułku. W październiku 1925 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin na okres czterech miesięcy celem odbycia praktyki poborowej. W marcu 1926 został zatwierdzony na stanowisku oficera Przysposobienia Wojskowego w Dowództwie 9 Dywizji Piechoty w Siedlcach. W kwietniu 1928 został zwolniony z zajmowanego stanowiska z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX. Z dniem 31 października 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Nowy Targ. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V.