Ponieważ jednak większość zrzeszeń przymusowych były to zrzeszenia poprzednio istniejące i przekształcone wg ustaleń dekretu – do ich zarządów weszły osoby z dawnych zrzeszeń, co powodowało, że jednak zrzeszenia przymusowe stanowiły głównie pomoc dla właścicieli, a nie dla władz miejskich. Ale wprowadzenie czynszów ustalanych przez państwo i to na niskim poziomie spowodowało, że właściciele nie mogli sfinansować prac konserwacyjnych i remontowych w pełnym zakresie, w związku z czym wykonywano tylko najbardziej pilne i konieczne prace, a stan techniczny budynków prywatnych stale się pogarszał. Wielu właścicieli nie było w stanie prowadzić gospodarki swoim budynkiem, w związku z czym przekazywali domy w administrację Zrzeszenia. Ta nienormalna sytuacja, w której właściciele obciążeni byli obowiązkami należytego utrzymania budynków bez wystarczających środków na realizację tych obowiązków, trwała przez następne kilkadziesiąt lat, powodując ogromne szkody w tych budynkach. W 1950 roku przepisy ww. dekretów zostały zastąpione ustawą o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmuUstawa z 20 lipca 1950 r. zmieniająca dekret o publicznej gospodarce lokalami i kontroli najmu (Dz. U.R.P. z 1950 r. nr 36, poz. 337, tekst jednolity nr36, poz.