8 maja 1671 roku zastąpił go Jacques de La Heure dit La Hure.
Wkrótce osadnicy rozpoczęli uprawę pszenicy, ryżu i tabaki na pogórzu sawanny, obecnie dzielnicy Vieux Saint-Paul. W pobliskim jeziorze łowili ryby, węgorze i żółwie. Wkrótce zajęli się także handlem z załogami kotwiczących w zatoce statków. Wreszcie zaczęli budować miasta. Étienne Régnault odegrał kluczową rolę w tworzeniu lokalnej administracji i rozwoju tutejszych osad. W swoim raporcie dla Francuskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej podkreślał duży potencjał wyspy dla celów kolonizacji. W 1667 roku założył miasto Sainte-Suzanne, nazwane tak od przepływającej tu rzeki. W zamierzeniu Régnaulta osada miała nosić nazwę Saint-Etienne. W 1669 roku założył miasto Saint-Denis i przeniósł do niej stolicę kolonii. Nazwa miasta pochodzi od łodzi Régnaulta. Tu zbudował swoją rezydencję, a także kaplicę.
Jednym z problemów z jakimi musiał się zmierzyć była niewystarczająca liczba kobiet na wyspie, liczącej wtedy ok. stu osadników. Stosunek mężczyzn do kobiet żyjących na Bourbon wynosił wtedy 3:1, przy czym wiele z żyjących tu kobiet było Malgaszankami. Osadnicy wysyłali w tej sprawie liczne petycje do gubernatora Régnault, które ten przekazał do Paryża.