Zygmunt SeweryńskiW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Sigismund Seweryński”. (ur. 20 stycznia 1880, zm. ?) – podpułkownik intendentury Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 20 stycznia 1880. W C. K. Armii został mianowany na stopień zastępcy oficera prowiantowego z dniem 1 sierpnia 1907, a potem awansowany na podporucznika oficera prowiantowego z dniem 1 listopada 1910. Służył w 13 Galicyjskim pułku ułanów w Złoczowie w charakterze zastępcy oficera prowiantowego, a od około 1909 jako oficer prowiantowy. Podczas I wojny światowej został awansowany na stopień porucznika oficera prowiantowego z dniem 1 listopada 1916. Do 1918 nadal służył w szeregach 13 pułku ułanów.
Po zakończeniu wojny został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień podpułkownika w korpusie oficerów zawodowych intendentury ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W 1923 był kierownikiem referatu, w 1924 szefem wydziału w Departamencie VII Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1928, jako oficer przeniesiony w stan spoczynku przebywał w Warszawie.