W 530 roku siły Bizancjum pod dowództwem Belizariusza (ok. 505–565) pokonały tu Persów. Podczas wojny w latach 539–544 Dārā oparła się Persom – w 540 roku miasto zapłaciło armii Chosrowa I za odstąpienie od oblegania miasta i wycofywanie się. Podczas kolejnych walk w latach 70. VI w., miasto było oblegane przez siły perskie przez cztery miesiące i w końcu zostało zdobyte. W 591 roku zostało zwrócone Bizancjum w zamian za wsparcie cesarstwa udzielone Chosrowowi II (zm. 628) w jego walce o tron sasanidzki. W 606 roku, po 18 miesiącach oblegania, miasto ponownie zdobyli Persowie. W 628 roku zostało odbite przez wojska cesarza Herakliusza (ok. 574–641). W 639 roku zostało zdobyte przez Arabów. Miasto upadło w późnym średniowieczu, współcześnie w jego miejscu leży niewielka miejscowość o nazwie Oğuz, wzniesiona z materiałów pozyskanych z historycznych budowli.
Stanowisko archeologiczne Pozostałości dawnej Dāry stanowią stanowisko archeologiczne, gdzie pierwsze prace badawcze zainicjowane w 1986 roku prowadzone były do 1990 roku. Kolejne prace przeprowadzono w latach 2001–2009. Od 2009 roku za badania odpowiedzialne jest muzeum w Mardinie.