Hyde podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych współpracował z Terri Nunn, później (przed dużą część 1991 roku) z Debbie Harry jako członek jej zespołu, po czym wrócił do Wielkiej Brytanii.
Lata 90. i późniejsze. Underworld 2 Przełom w karierze zespołu nastąpił dzięki żonie Smitha, Tracy. To z jej powodu Smith (a następnie Hyde) przeniósł się do Romford, gdzie poznał 17-letniego DJ-a Darrena Emersona, który w latach 1990-2000 był trzecim członkiem odnowionego Underworld (zwanego przez muzyków Underworld Mk2). Tracy poradziła również Hyde’owi, żeby zmienił sposób pisania piosenek. Zainspirowany Charlesem Bukowskim, albumem New York Lou Reeda i pamiętnikiem Sama Sheparda, "Motel Chronicles" zaczął zwiedzać miasta i robić notatki. Jego teksty nabrały bardziej surrealistycznego charakteru, a zespół odniósł sukces. Takie utwory jak "Born Slippy NUXX" i "Jumbo" stały się hitami, a w końcu klasykami muzyki tanecznej. Po odejściu Emersona zespół kontynuował działalność jako duet.
W 2012 roku zespół został muzycznym dyrektorem ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich 2012 w Londynie.