Pracując nad rehabilitacją ofiar tortur w 2007 roku, została zwerbowana przez feministyczną aktywistkę Natalię Zazashvili do dołączenia do Sapari, rodzącej się organizacji praw człowieka w Gruzji. Sapari początkowo skupiał się na pomocy kobietom dotkniętym przemocą domową. Później została dyrektorką organizacji, a jej misja poszerzyłaby się o walkę o polityczne wzmocnienie pozycji kobiet i przeciwko dyskryminacji. Pataraia była mocno zaangażowana jako liderka ruchu feministycznego w swoim kraju od 2012 roku, kiedy zaczęła organizować się z Niezależną Grupą Feministek. Jak sama mówi, wczesne działaczki w Gruzji nie określały się wprost jako „feministki”, ale to się zmieniło na początku 2010 roku. W 2014 roku prowadziła ogólnokrajową kampanię przeciwko kobietobójstwom w odpowiedzi na wyraźny wzrost przemocy domowej. Jest także przewodniczącą Domu Praw Człowieka w Tbilisi i założycielką półformalnego Ruchu Kobiet Gruzińskich. Krytycy kwestionowali niezależność Pataraii jako aktywistki ze względu na jej wcześniejszą pracę w rządzie federalnym, ale twierdzi, że to doświadczenie uczyniło ją skuteczniejszą orędowniczką. Była także celem gróźb śmierci i napastowania ulicznego w swojej pracy.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Tbiliskiego Uniwersytetu Państwowego Kategoria:Gruzińscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1982 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tbilisi