W swoim Report on the Phœnician and Roman Antiquities in the group of the islands of Malta (Raporcie o starożytnościach fenickich i rzymskich w grupie wysp maltańskich) z 1882 Antonio Annetto Caruana określił budynek jako „stary grecki dom”. Do tego czasu szczątki zostały włączone do domu proboszcza z Żurrieq, a wieża została „w całości zachowana”, podczas gdy gzyms przyległych murów, który został przedstawiony przez Houëla, już nie istniał. Do dziś pozostałości budowli przetrwały w rezydencji proboszcza (znanej jako Domus Curialis) oraz w sąsiednich posesjach pod nr. 134–138, Carmel Street (), z wieżą znajdującą się w prywatnym ogrodzie tego pierwszego.
thumb|„Domus Curialis”
Budynek został odnotowany przez archeologów Alberta Mayra w 1909 i Thomasa Ashby’ego w 1915, przy czym ten ostatni określił go jako „pozostałości przedrzymskiego budynku, prawdopodobnie wiejskiego domu z okresu fenickiego”. Pierwsze badania archeologiczne tego stanowiska przeprowadzili 13 czerwca 1938 R. V. Galea i Charles Zammit z Działu Archeologicznego Muzeum, któremu towarzyszył ksiądz z Żejtun Dun Ġwann Farrugia.