Ostatecznie Kuszewski umieścił parę u swojej matki mieszkającej w podwarszawskich Łomiankach, gdzie doczekali wyzwolenia przez Armię Czerwoną latem 1944 r. Sam Kuszewski w konspiracji działał w V Obwodzie (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Działał w Wojskowej Służbie Ochrony Powstania. Jego oddziałem był też I Oddział (Śródmieście) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej. Kuszewski współorganizował ewakuację mieszkańców stolicy.
22 sierpnia 1993 r. Jad Waszem odznaczyło Zbigniewa Kuszewskiego medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata. Ocalone dzięki Kuszewskiemu małżeństwo wyemigrowało w 1948 r. do Wiednia, później zaś do Kanady.
Zbigniew Kuszewski zmarł 8 lipca 2009 r. w wieku 99 lat. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze B4 rząd tuje, w grobie o numerze 19.
27 sierpnia 2009 r. Zbigniew Kuszewski został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Zobacz też Historia Żydów w Polsce Polska pomoc Żydom w czasie II wojny światowej Polski ruch oporu w czasie II wojny światowej