Lenik, A Jesuit Plantation and Church in the Caribbean Frontier: Grand Bay, Dominica (1748-1763), [w:] Proceedings of the XXIII Congress of the International Association for Caribbean Archaeology, Syracuse: Syracuse University, 2011, s. 149.. Lavalette nie miał typowego jezuickiego stosunku do niewolników, czyli nie traktował ich jak potencjalnych chrześcijan, ale jako inwestycjeA. Dial, Antoine Lavalette, Slave Murderer: A Forgotten Scandal of the French West Indies, „Journal of Jesuit Studies” 8, 2001, s. 46–47..
Afera Lavalette’a i jego rola w wypędzeniu jezuitów z Francji Początkiem końca kariery Lavaletta był rok 1755, w którym dostawa produktów z plantacji jezuickich w Indiach Zachodnich została przechwycona na morzu przez brytyjskich korsarzy. Spowodowało to utratę zysków przeznaczonych na spłatę długów zaciągniętych przez misję jezuicką w Europie. Oburzeni wierzyciele z Francji z powodu nieopłacalności Lavalette’a pozwali całe Towarzystwo, przez co sprawa trafiła do parlamentu paryskiego, w którym wrogo nastawieni do jezuitów janseniści naciskali na głębsze zbadanie sprawyA. Dial, Antoine Lavalette, Slave Murderer: A Forgotten Scandal of the French West Indies, „Journal of Jesuit Studies” 8, 2001, s. 37–39.. Ostatecznie sąd stwierdził, że Towarzystwo Jezusowe jest odpowiedzialne za spłatę 6,2 miliona liwrów.