Po tej sankcji Staritz przeniosła się do Marburga, miasta jej studiów teologicznych.
W dniu 13 kwietnia 1942 została aresztowana przez gestapo zabrana do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück (numer 11575), ponieważ jej wystąpienie w obronie Żydów było aktem wrogim wobec państwaKarol Jońca – kościół ewangelicki na Śląsku wobec polityki rasistowskiej NSDAP.Katharina Staritz, de.evangelischer-widerstand.de.. W Ravensbrück przebywała do 18 maja 1943. Została zwolniona dzięki interwencji rodziny Yorck von Wartenburg (Paula Grafa Yorck von Wartenburg), związanej z antyhitlerowskim ruchem oporu. Odtąd do 22 stycznia 1945 przebywała we Wrocławiu pod nadzorem policyjnym.
Do chwili jej zwolnienia z pracy w 1941 roku pomogła około 100 „niearyjskim chrześcijanom” w emigracji.
Okres powojenny Pod koniec wojny wraz z najbliższą rodziną ucieka przez Drezno do Marburga, a stamtąd do Frankfurtu, gdzie w 1950 zostaje ordynowanaKatharina Staritz, lister-kirchen.de.. Po wojnie była zatrudniona w służbie duszpasterskiej Ewangelickiego Kościoła Krajowego w Kurhessen-Waldeck: W listopadzie 1949 Staritz rozpoczęła pracę na próbę, a w kwietniu 1950 została zatrudniona jako urzędnik na nowo utworzonym stanowisku.