Maxime Weygand.
Utrata twierdzy brzeskiej spowodowała, że plan Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego uderzenia znad Bugu w skrzydło wojsk Frontu Zachodniego Michaiła Tuchaczewskiego i rozegrania tam decydującej bitwy przestał być realny. Wojska polskie cofały się nadal, a kolejną naturalną przeszkodą terenową dogodną do powstrzymania sowieckiej ofensywy była Wisła.
Około południa 8 sierpnia 1920 dowódca 7 Dywizji Piechoty płk Karol Schubert otrzymał od dowódcy 3 Armii gen. Zygmunta Zielińskiego rozkaz opuszczenia linii Bugu. Odwrót rozpoczęto w godzinach wieczornych. Osłaniał 27 pułk piechoty. XIV Brygada Piechoty wycofała się w rejon Chełma, a XIII Brygada Piechoty do rejonu w okolicach Sawina.
Walczące wojska JednostkaDowódcaPodporządkowanie Wojsko Polskie7 Dywizja Piechotygen. Karol Schubert3 Armia⇒ XIV Brygada Piechotypłk Józef Olszyna-Wilczyński7 Dywizja Piechotygen. Pogorzelski→ 11 pułk piechotyppłk Aleksander Zawadzki― III/11 pułku piechotyppor. Stanisław Ossowski †⇒ ochotniczy pułk wołyńskimjr Wacław Drojowski †⇒ dywizjon 3 pułku artylerii ciężkiejppłk Witold Konczakowski⇒ pociąg pancerny „Zagończyk” Armia Czerwona7 Dywizja Strzelców25 Dywizja Strzelców
Działania wojsk w rejonie Dubienki