Wszystkie szczegółowe informacje przekazywano na zaplecze frontu, gdzie artyści wojenni w specjalnie do tego przystosowanych warsztatach tworzyli dokładną replikę drzewa, mającą taką samą wysokość, martwe i połamane konary oraz korę wykonaną z pomarszczonego, malowanego żelaza. Aby kora wyglądała bardziej realistycznie, pokrywano ją szorstką, teksturowaną miksturą wykonaną z takich materiałów jak sproszkowane muszle.
Wnętrze sztucznego drzewa było wydrążone, a sztuczna kora otaczała wewnętrzną opancerzoną rurę, która chroniła znajdującego się w środku żołnierza przed pociskami. Żołnierz wspinał się po wąskiej sznurowej drabince przez środek drzewa i siadał na metalowym siedzeniu na szczycie. Fragmenty zewnętrznej kory odcinano i zastępowano metalową siatką, aby ukryć otwory widokowe dla obserwatora, który używając peryskopu lub teleskopu, lustrował otoczenie, a następnie przekazywał to, co widzi, żołnierzom na dole.
Sztuczne drzewo musiało być instalowane w nocy, w czasie ostrzału artyleryjskiego, celem odwrócenia uwagi nieprzyjaciela, by nie zmienić krajobrazu i nie wzbudzić podejrzeń u przeciwnika. Żołnierze wojsk inżynieryjnych wyrywali oryginalne drzewo, wykopywali dziurę w miejscu jego korzeni, a następnie instalowali sztuczne drzewo.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Rozpoznanie Kategoria:I wojna światowa