Areał występowania na północy sięga Kazachstanu, choć tylko terenów przygranicznych, będących częścią Ałatau Dżungarskiego. Prócz nich populacja M. c. temminckii czasem wydzielana do M. c. turcestanicus zamieszkuje południowy Kirgistan i Tadżykistan, a także Tienszan. W obrębie tego łańcucha gwizdokosy fioletowe spotykane są w paśmie Piskom, Górach Ugamskich, Ałatau Tałaskim, Górach Kirgiskich i Ałatau Zailijskim. Południowa granica zasięgu „M. c. turcestanicus” ma przebiegać przez północny Afganistan i zachodni Pamir. Tam, według źródeł uznających jego odrębność, zostaje zastąpiony przez M. c. temminckii. Jego obszar występowania sięga zachodniej granicy obszaru występowania gatunku, która przecina północno-wschodni Iran.
Z Iranu na wschód zasięg gwizdokosów fioletowych rozpościera się w górach północnego Pakistanu – od Beludżystanu (gdzie gwizdokosy fioletowe są rzadkie) przez doliny na północy stanu Chajber Pasztunchwa po Czitral, Gilgit-Baltistan i Kaszmir – w Himachal Pradesh docierając do Himalajów. Dalej ciągnie się przez północne Indie, Nepal, Bhutan, Asam, północny Bengal Zachodni, południowo-wschodni Tybet i Arunachal Pradesh. W tym stanie obszar gniazdowania M. c. temminckii dociera do długości 95–96°E. Dalej zastępuje go M. c.