W styczniu 1941 roku ponad 100 mieszkańców Mahali, Ostrycii, Horecei i innych wiosek z powodzeniem przekroczyło granicę i przybyło do Rumunii. Zachęciło to innych mieszkańców tych okolic do podjęcia próby ucieczki. W konsekwencji grupa ponad 500 osób z wiosek Mahala, Cotul Ostriței, Buda, Șirăuți, Horecea-Urbana i Ostrycja próbowała przedostać się do Rumunii w nocy 6 lutego 1941 roku. Zostały one jednak zadenuncjowane władzom i odkryte przez straż graniczną o godz. 6:00 rano. Salwy krzyżowego ognia z karabinów maszynowych zabiły wielu z nich, w tym organizatorów grupy N. Merticara, N. Nicę i N. Isaca. Około 57 osobom udało się dotrzeć do Rumunii, ale 44 inne zostały aresztowane i osądzone jako „członkowie organizacji kontrrewolucyjnej”. 14 kwietnia 1941 roku kijowski Wojskowy Sąd Okręgowy skazał 12 z nich na karę śmierci, a pozostałych 32 na 10 lat pracy przymusowej i 5 lat utraty praw obywatelskich. Podobnie jak to miało miejsce wcześniej, wszyscy członkowie rodzin tych „zdrajców ojczyzny” również zostali aresztowani i zesłani na Syberię.