Wycofywały się też tabory, ale ich osłona złożona z pododdziałów strzelców zorganizowała kontratak. Wspierał go samochód ciężarowy, na którym ustawiono dwa ciężkie karabiny maszynowe. Sowiecki kontratak został załamany ogniem 7 i 8 kompanii, a samochód ciężarowy został zniszczony. O świcie w rejon bitwy podeszła 6 kompania i podjęła pościg za wycofującym się przeciwnikiem. Tym razem Sowieci zaatakowali odsłonięte lewe skrzydło II batalionu od zachodu. Atakujący odrzucili jeden pluton 8 kompanii i dwa wracające plutony 6 kompanii, które cofały się w stronę mostu, aby zorganizować tam obronę i zapewnić możliwość odwrotu pozostałym pododdziałom. Sowieci wdarli się do miasta na tyły 7 kompanii i wymusili wycofanie się 7 i 8 kompanii wschodnim skrajem Drohiczyna na południe, do zakola Bugu. II batalion znalazł się w trudnym położeniu, ale przeciwnik, uzyskawszy możliwość odwrotu, nie ryzykował dalszej walki i szybko wycofał się szosą na wschód. Kompanie zebrane przez ppor. Okulskiego z łatwością po raz kolejny opanowały miasto, biorąc do niewoli około 400 jeńców i dwa działa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bitwa pod Drohiczynem (19 VIII 1920) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.