Od około 1902 do około 1905 był wiceprezydentem C. K. Sądu Obwodowego w Brzeżanach, od około 1903 wiceprezydentem C. K. Sądu Obwodowego w Kołomyi•••. Stamtąd około 1906 w charakterze radcy dworu został przydzielony do C. K. Sądu Najwyższego i Kasacyjnego w Wiedniu (K. K. Oberster Gerichts- und Kassationshof in Wien) i pracował tam w kolejnych latach•••••••. U kresu istnienia monarchii Austro-Węgier pod koniec I wojny światowej (1917/1918) był drugim w kolejności na liście radców dworu w Sądzie Najwyższym i otrzymał w tym czasie tytuł i charakter prezydenta senatu. Podczas pracy w Wiedniu jednocześnie od około 1913 był tam członkiem ławnikiem w C. K. Sądzie Najwyższym w Sprawach Dochodów Skarbowych (K. K. Oberstes Gefälls-Gericht) jako wyznaczony z C. K. Sądu Najwyższego••••.
Zmarł 27 maja 1923 w Sanoku w wieku 77 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 28 maja 1923. Od około 1885 był żonaty z Teodorą z domu Mossor. W Sanoku do końca życia żył także Paweł Mossor (1831–1924), także radca dworu w wiedeńskim Sądzie Najwyższym.