12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 7. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W tym samym miesiącu został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Szefostwa Saperów Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. Z dniem 1 marca 1929 został przeniesiony służbowo z 1 Okręgowego Szefostwa Saperów do 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu na stanowisko szefa saperów. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Szefostwa Inżynierii Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko szefa. Z dniem 30 czerwca 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej przeniósł się do Warszawy i zamieszkał przy ul. A. Mickiewicza 14 m. 1. 20 lutego 1933 dzięki wstawiennictwu wojewody pomorskiego, Stefana Kirtiklisa (kolegi z kursu unifikacyjnego w Rembertowie) został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Chełmnie na stanowisku podreferendarza działu wojskowego. Od 27 marca 1935 pracował w Komisariacie Rządu w Gdyni na stanowisku kierownika referatu mobilizacyjnego i wojskowego.
Był żonaty ze Stanisławą Stykówną (1901–1977), która została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A8, rząd 1, grób 11). Jest to także grób Jana Targowskiego..