Bardzo wysoko ocenił album Louis Pattison z NME dając mu 8 punktów na 10 możliwych i podkreślając, że: „prawie wszystko tutaj jest monumentalnym momentem Underworld. Otwierająca salwa „Juanita”/„Kiteless” i ”Cups” podsyca oczekiwanie, budując nieprzejrzystą atmosferę, tylko po to, by ”Push Upstairs” roztrzaskał ją dzikimi wybuchami fortepianu. (…) Ostatnie pół godziny jest naprawdę zapierające dech w piersiach, gdy wijący się elektroniczny (…) ”Jumbo” ustępuje miejsca zawodzącemu ”Shudder”/”King Of Snake”. Kiedy Underworld nabierają tempa, są nie do zatrzymania i jak na zawołanie, niebiański syntezator w „Born Slippy Nuxx” eksploduje z ciemności, brzmiąc bardziej niż kiedykolwiek jak utwór, który utorował drogę trance’owi na narodowe parkiety. Underworld są absolutnie wyjątkowi”. Zarazem zauważył, iż, wbrew tytułowi albumu (”Wszystko, Wszystko”) zabrakło na nim takich przebojów zespołu, jak: ”Dark & Long”, ”Dirty Epic”, 'Moaner”, czy ”Bruce Lee”.