Do gatunku Triamyxa coprolithica zaliczono też pokrywy niewielkiego chrząszcza opisane w roku 2019 z innego koprolitu (ZPAL AbIII/3402) z Krasiejowa. Triamyxa jest pierwszym gatunkiem owada opisanym na bazie materiału znalezionego w koprolicie wytworzonym przez kręgowce.
Morfologia Chrząszcz ten osiągał od 1,4 do 1,7 mm długości i od 0,4 do 0,5 mm szerokości ciała, którego kształt był podługowato-łódkowaty, a wierzch pozbawiony guzków czy listewek. Głowę miał przed silnie wyłupiastymi oczami wydłużoną i wyraźnie zwężoną. Czułki miały widoczne, patrząc od góry, nasady oraz trzonki wyraźnie oddzielone od nóżek. Głaszczki szczękowe miały człon ostatni dłuższy od przedostatniego. Warga dolna odznaczała się dużą i ku przodowi zwężoną bródką. Długie przedpiersie zaopatrzone było w bardzo krótki wyrostek międzybiodrowy. Propleury były szerokie i odsłonięte, co odróżnia je od tych u chrząszczy wielożernych, oraz pozbawione wyrostków tylnych, co odróżnia je od tych u wszystkich współczesnych rodzin chrząszczy. Niewiele krótsze od zapiersia śródpiersie dysponowało szerokim wyniesieniem o prawie pięciokątnym kształcie. Pokrywy były z tyłu ścięte i odsłaniały jeden lub dwa ostatnie tergity odwłoka. Anepisternum zatułowia było na przedzie umiarkowanie szerokie. Płytki zabiodrza były wąskie. Odwłok miał sternity niezrośnięte z tergitami.