Stamtąd „zimna” plazma wchodzi do komory grzewczej. Mikrofale z drugiej anteny podgrzewają ją do stanu plazmy wysokotemperaturowej (tzw. plazmy „gorącej” o temperaturach rzędu dziesiątek milionów K) i powiększają jej energię kinetyczną, a zarazem jej szybkość przepływu. Przelatując kanałem z pól magnetycznych dochodzą do przewężenia dyszy magnetycznej silnika. Tam pole magnetyczne słabnie, jony przekraczają prędkość Alfvena i nie poruszają się już wzdłuż linii pola magnetycznego, opuszczają dyszę dostarczając siły ciągu napędzającej statek kosmiczny. Zewnętrzne elektrody (dopalacz plazmowy) emitują elektrony, zapobiegając naelektryzowaniu się ujemnie silnika.

Napęd VASIMR może pracować w dwóch trybach: małej sprawności (mały impuls właściwy), ale dużej sile ciągu, osiągana przez rozpędzanie większej ilości czynnika roboczego do mniejszej prędkości wylotowej, dużej sprawności (duży impuls właściwy), ale przy małym ciągu, osiągana przez rozpędzanie mniejszej ilości czynnika roboczego do większej prędkości wylotowej.

Zobacz też silnik rakietowy, silnik jonowy

Bibliografia Kotarski, Andrzej. Na Marsa z napędem VASIMR. Astronautyka. 2001, nr 4 (191), s.26-27.

Linki zewnętrzne Ad Astra Rocket NASA: Propulsion systems of the Future

NASA Tech Brief: VASIMR

Principal VASIMR Results and Present Objectives - 2005 firmowe podsumowanie wyników testów "małego" silnika VX-10

Kategoria:Silniki jonowe