Boguszowice swój wzrost zawdzięczają rozwojowi przemysłu hutniczego i górniczego. W 1906 roku liczyły 1028 mieszkańców, w 1930 – 2502, w 1937 – 2750, w 1945 – 2404, w 1975 wraz z Kłokocinem i Gotartowicami ponad 19 tys. Pod względem administracyjnym Boguszowice były gminą wiejską, przy czym folwark stanowił do roku 1924 odrębny obszar dworski. Od 1 stycznia 1946 do roku 1950 Boguszowice były siedzibą gminy zbiorczej. W roku 1954 nadano im status Osiedla. W roku 1962 Boguszowice otrzymały prawa miejskie. W roku 1975 zostały włączone do miasta Rybnika, stając się jego dzielnicą.
Historia boguszowickich kościołów i parafii
thumb|Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa
W Boguszowicach, pod koniec XIII w. stał drewniany kościół. Z dokumentów wizytacyjnych wynika, że była to budowla ozdobna, miała dzwonnicę z dwoma dzwonami i była otoczona gankiem. Kościół był poświęcony św. Wawrzyńcowi i św. Marcinowi. W 1688 roku określano jego stan jako starego budynku ze zmurszałymi fundamentami. W 1717 roku został on zastąpiony nową drewnianą budowlą. W roku 1935 za staraniem ówczesnego proboszcza, ks. Karola Długaja wybudowano nową neobarokową świątynię pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa.