Tułów jest z tyłu szerszy niż z przodu, między skrzydłami tak szeroki jak głowa. Za głową występuje na nim kreza o dominującej barwie czarnej. Guzy barkowe są dość mocno rozrośnięte na boki. Długie szczecinki występują na krawędzi śródplecza i tarczki. Na pteropleurach obecne są kępy włosów; poza nimi boki tułowia są skąpo owłosione. Skrzydła mają w nasadowych połowach czarny lub rudobrązowy, wyraźnie odgraniczony wzór o kształcie charakterystycznym dla gatunku; wzór ten bywa rozleglejszy i może nawet obejmować całe skrzydło. Obecne są na nich dwie komórki submarginalne, a komórka dyskoidalna jest szeroka i tępo zwieńczona. Kolec kostalny jest ostry i cierniowaty. Płatek skrzydłowy jest wąski. Stosunkowo grube odnóża mają stopy zwieńczone ostrymi i prawie prostymi pazurkami, pozbawione przylg lub o przylgach słabo rozwiniętych. Golenie przedniej pary porastać mogą czarne szczecinki, natomiast brak na nich kolców.
Odwłok jest krótko-owalny, o siedmiu widocznych tergitach. Genitalia samca są małe, asymetryczne, wyposażone w długie i szerokie, szpatułkowate lub języczkowate nadprącie z wklęsłymi bokami oraz edeagus o bardzo krótko-owalnej podstawie.