Laureatem pierwszej nagrody (18 stycznia 1925) był Stefan Żeromski (za Wiatr od morza). W latach późniejszych nagroda przyznawana była w grudniu. Ostatnim laureatem nagrody w okresie II RP był Artur Górski, którego w grudniu 1938 nagrodzono „za wieloletnią działalność pisarską”
MWRiOP przyznawało też podobne nagrody w zakresie sztuk plastycznych i muzyczych.
Nagroda o zbliżonej nazwie (Odznaka Nagrody Państwowej w dziedzinie literatury, często określana potocznie jako Państwowa Nagroda Literacka), była także przyznawana w okresie PRL-u przez Ministerstwo Sztuki i Kultury jako podzielna i trzystopniowa.
Laureaci
mały|Wręczenie Kazimierze Iłłakowiczównie Państwowej Nagrody Literackiej za rok 1934 przez ministra wyznań religijnych i oświecenia publicznego Wacława Jędrzejewicza w styczniu 1935 1925 Stefan Żeromski (za Wiatr od morza) 1926 Kornel Makuszyński (za Pieśń o ojczyźnie) 1927 Leopold Staff (za Ucho igielne) 1928 Juliusz Kaden-Bandrowski (za nowele Miasto mojej matki i W cieniu zapomnianej olszyny) 1929 Ferdynand Goetel (za Serce lodów) 1930 Jerzy Szaniawski (za sztukę