Związał się z partiami gaullistowskimi – Unią Demokratów na rzecz Republiki i następnie Zgromadzeniem na rzecz Republiki. W 1968 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję w wyborach w 1973 i 1978. W latach 1971–1983 był merem Saint-Amand-Montrond. Od kwietnia 1978 do maja 1981 sprawował urząd ministra budżetu w rządzie Raymonda Barre.
W maju 1981 w trakcie kampanii prezydenckiej na łamach satyrycznego czasopisma „Le Canard enchaîné” opublikowano artykuł poświęcony jego działalności kolaboranckiej w czasie wojny. W 1983 przedstawiono mu pierwsze zarzuty dotyczące zbrodni przeciwko ludzkości. Do ostatecznego postępowania sądowego doszło dopiero w 1997, w następnym roku został uznany za winnego i skazany na karę 10 lat pozbawienia wolności. W 1999 nie uwzględniono jego odwołania. Maurice Papon uciekł do Szwajcarii, został jednak zatrzymany i uwięziony we Francji. We wrześniu 2002 zwolniono go z powodów zdrowotnych. Również w 1999 pozbawiono go Legii Honorowej, w 2004 został ukarany grzywną za bezprawne noszenie insygniów tego orderu.
Zmarł 17 lutego 2007 w klinice w Pontault-Combault.