Po śmierci Michała Kazimierza w 1762, opiekę wdowią zapewnił jej pasierb Karol Stanisław zw. „Panie Kochanku” (1734–1790). Wobec bezkrólewia po śmierci Augusta III Sasa (1763) i udania się jej protektora na emigrację, Anna Ludwika także opuściła Nieśwież. W 1763 zamieszkała w Szydłowcu u najstarszego syna Mikołaja. Jednak nie zaakceptowała jego związku i planów matrymonialnych z Marią Gawdzicką (1746–1806), aktorką pochodzenia mieszczańskiego. Zagroziła synowi odbiorem dóbr, jednak nie zostało to zrealizowane z powodu braku poparcia pozostającego w Turcji „Pana Kochanku”.
W 1764 osiadła w Gdańsku, zapewniającym neutralność polityczną wobec stronnictw bezkrólewia. Poszukiwała wsparcia dyplomatów francuskich wobec wystąpienia konfederacji generalnej, która już w 1763 sekwestrowała dobra Radziwiłłów położone w Wielkim Księstwie Litewskim. W celu zmuszenia konfederatów od zwrócenia posiadłości Radziwiłłom prowadziła rozmowy z konsulem Jeanem-François-Joseph Dumontem. Pozwoliło jej to na zaangażowanie się w politykę prosaską i agitację za kandydaturą na króla Stanisława Poniatowskiego. W tym celu korespondowała m.in.