Badacze zasugerowali jednak, że Ogresuchus mógł być przystosowany do polowania na młode, świeżo wyklute zauropody - spłaszczone zęby pozbawione ząbkowania i wyraźnych grzbietów mogły być odpowiednie do polowań na takie ofiary o stosunkowo miękkim ciele.
Systematyka i biogeografia Według analizy filogenetycznej Ogresuchus należał do Sebecidae, a dokładniej był jej stosunkowo zaawansowanym ewolucyjnie przedstawicielem, tworzącym klad z południowoamerykańskimi Zulmasuchus i Sebecus spp. Rodzaj ten miał najważniejsze synapomorfie tego kladu, a także cechy wykluczające jego przynależność do Baurusuchidae (choć miał kilka cech wspólnych z Baurusuchus i Campinasuchus).
W chwili odkrycia Ogresuchus był najstarszym znanym przedstawicielem Sebecidae. Wcześniej uważano, że ta rodzina pojawiła się w środkowym paleocenie na terenie Ameryki Południowej. Jest możliwe, że Ogresuchus przedostał się do Europy poprzez Afrykę (jak mogło mieć to miejsce w przypadku Doratodon), jednak przeczy temu zaawansowana pozycja filogenetyczna w obrębie Sebecidae. Sellés i in. (2020) podali 2 możliwe scenariusze to tłumaczące. Według pierwszego cechy kladu Ogresuchus + Zulmasuchus + Sebecus spp. były wspólnymi cechami synapomorficznymi dla Sebecidae z Ameryki Południowej i Afryki i występowały już u wczesnych członków rodziny.