Tułów jest krótki, szeroki i nieco garbaty. Owłosienie śródplecza jest białawe lub czerwonawe. Tarczka jest łysa i błyszcząco czarna, tylko przy przedniej krawędzi czasem złoto opylona. Boki tułowia owłosione są biało. Skrzydła mają przybrunatnioną nasadę i żyłki poprzeczne.
Odwłok jest spłaszczony i szeroki, znacznie szerszy od tułowia, owalny w zarysie, ubarwiony czarnozielono z gęstym owłosieniem barwy białej lub żółtej oraz z kępkami czarnych włosków na bokach tergitów.
Ekologia i występowanie Owad ciepłolubny, zamieszkujący stepy i murawy kserotermiczne. Owady dorosłe latają od kwietnia do lipca. Odwiedzają kwiaty celem żerowania na nektarze. Larwy są przypuszczalnie parazytoidami, jednak ich gospodarz pozostaje nieznany.
Gatunek palearktyczny. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Francji, Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Łotwy, Litwy, Polski, Białorusi, Ukrainy, Czech, Słowacji, Węgier, Rumunii, Mołdawii, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce Północnej zamieszkuje Algierię i Egipt. W Azji znany jest z Gruzji, Armenii, Azerbejdżanu, Afganistanu, Iranu oraz Chin.
Przypisy
Kategoria:Bujankowate Kategoria:Muchówki Afryki Kategoria:Muchówki Azji Kategoria:Muchówki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1787 roku