2 grudnia 1930 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1931 i 22. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W marcu 1931 został wyznaczony na stanowisko kwatermistrza w macierzystym pułku. W marcu 1934 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII, a z dniem 31 lipca tego roku przeniesiony w stan spoczynku.
Po zakończeniu służby wojskowej został zatrudniony w koncernie Wspólnota Interesów Górniczo-Hutniczych. Mieszkał w Siemianowicach Śląskich przy ul. Katowickiej 1. Obowiązki zawodowe łączył z funkcją prezesa oddziału śląskiego Związku Weteranów Powstań Narodowych RP, wiceprezesa grodzkiego Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny i członka TZOO w Katowicach.
Zmarł 29 marca 1962 w Londynie. Został pochowany na cmentarzu North Sheen.
18 lipca 1931 ożenił się z Zofią Racięcką (ur. 17 stycznia 1906 we Włocławku).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3909 – 30 czerwca 1921 Krzyż Walecznych czterokrotnie Medal Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Uwagi
Przypisy
Bibliografia