Lata II wojny światowej spędziła w stolicy, pracując jako kelnerka w kawiarni U Aktorek, a od 1941 roku - występując w teatrach jawnych. Po zakończeniu walk, w latach 1945-1947 występowała w Teatrze Śląskim w Katowicach. Następnie przeniosła się do Krakowa, gdzie najdłużej była związana z zespołem Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej (1947-1984). Występowała również na deskach Teatru im. Juliusza Słowackiego (1947-1954) oraz na innych scenach krakowskich. Była prezesem oraz zasłużonym członkiem oddziału ZASP w Krakowie. Wystąpiła w siedemnastu spektaklach Teatru Telewizji (1969-1989) oraz dwunastu audycjach Teatru Polskiego Radia (1955-1988). W 1967 roku otrzymała nagrodę Miejskiej Rady Narodowej w Krakowie za wybitne osiągnięcia aktorskie oraz za wieloletnie upowszechnianie sztuki teatralnej.
Została pochowana na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie (sektor SC11, rząd 13, nr grobu 4).