Zajęcia teoretyczne i praktyczne ujęta były w trzyletnim programie nauczania, który kończono egzaminem państwowym. Ogólną opieką merytoryczną i programową nad zespołami sprawowały trzy jednostki organizacyjne: ministerstwo rolnictwa w zakresie programu kształcenia, związki kółek rolniczych w zakresie pomocy szkoleniowej i instruktażowej oraz Związek Młodzieży Wiejskiej w zakresie naboru członków i organizowania zespołów. Przy zarządach ZWM opiekę społeczną sprawowały rady przysposobienia rolniczego, w skład których wchodzili przedstawiciele ZMW, kółek rolniczych, rad narodowych i czynników społecznych. Pomoc fachową zapewniali głównie instruktorzy PR, a ponadto służby agronomiczne, fachowcy rolnictwa, nauczyciele szkół rolniczych itp.
Podstawowym jednostka organizacyjną był zespół, który na ogół liczył od 10 do 15 członków. Organizowaniem bieżącej pracy w zespole zajmował się przodownik, wybierany spośród uczestników zespołu. Rola przodownika polegała na opracowaniu planu pracy zespołu, sprawdzaniu przebiegu samokształcenia i współpracy z instruktorem PR.