Nowy program nauczania wprowadzony w 1972 r. przewidywał trzy wariantyWawrzyniak B., Nowy program nauki zawodu w zespołach przysposobienia rolniczego, Nowe Rolnictwo 1973, nr 20.. Wariant A miał charakter ogólnorolniczy, wariant B rolniczo-hodowlany i wariant C rolniczo-ogrodniczy. Integralną częścią realizowanego programu były kursy traktorzystów dla chłopców oraz kursy gospodarstwa domowego i żywienia dla dziewcząt.
Instruktorzy przysposobienia rolniczego zatrudnieni byli w powiatowych związkach kółek rolniczych i odpowiedzialni za rozwój zespołów PR na terenie powiatuMała Encyklopedia Rolnicza, Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, Warszawa 1963.. Do zakresu działania instruktorów PR należała opieka nad zespołami, wybór przodownika zespołu, przeprowadzanie zebrań szkoleniowych, organizowanie wystaw i konkursów rolniczych. Instruktor PR ze środków PZKR zaopatrywał zespoły w pomoce szkoleniowe, materiał siewny i hodowlany związany z demonstracjami.