Barbara Urszula Napieralska (ur. 8 kwietnia 1955 w Grodzisku Wielkopolskim) – polska działaczka związkowa.

Życiorys Absolwentka Technikum Energetycznego w Poznaniu. W działalność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” zaangażowała się w 1980 w Wielkopolskich Zakładach Teleelektronicznych „Telkom-Teletra” im. Karola Świerczewskiego, gdzie pracowała jako kontroler jakości, była członkiem Tymczasowej Komisji Zakładowej i redagowała podziemne pismo zakładowe Rezonans. W dniu wprowadzenia stanu wojennego w Polsce przystąpiła do pomocy represjonowanym na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, gdzie koordynowała akcję zbierania informacji o zatrzymaniach i internowaniach. Kolejnego dnia sama została internowana. Przebywała w areszcie w Poznaniu oraz ośrodku w Gołdapi, gdzie podjęła głodówkę w geście protestu przeciwko nieudzieleniu internowanej ze Szczecina przepustki na pogrzeb syna. Od lipca 1982 do marca 1984 kontynuowała działalność związkową, po czym ponownie została zatrzymana, między innymi pod zarzutem kolportażu podziemnych wydawnictw. Postępowanie dotyczące jej osoby umorzono 21 lipca 1984 na mocy amnestii, jednak po wyjściu z aresztu zwolniono ją z pracy w poznańskich zakładach Teletra, a w 1988 Kolegium ds. Wykroczeń ukarało ją za uczestnictwo w niezależnych manifestacjach.