Stwierdza się tylko, że „wielkim zainteresowaniem jest wpływ na działania wojenne obrony wojsk twierdz Osowiec i Modlin, które obejmując flanki 12 i 1 Armii rosyjskiej, krępowały swobodę operacyjną niemieckiego dowództwa”, choć wspomina się, że „żołnierze rosyjscy wykazali się taką stanowczością i wytrwałością, że zadziwili wroga”. Szczegóły ataku zostały omówione bardziej szczegółowo w artykule w „Wojenno-istoriczeskom żurnalie” z 1984 roku. Nie używając samego wyrażenia „atak umarłych” autor pisze: „Decydujące działania na wpół zagazowanych żołnierzy rosyjskich tak zadziwiły Niemców, że ci nie pogodzili się z sytuacją i zaczęli wycofywać się na swoją pozycję wyjściową”.
Samo określenie „atak umarłych” (obydwa słowa w cudzysłowie, a nie atak „umarłych”, jak u Chmielkowa) należy prawdopodobnie do dziennikarza Władimira Woronowa z miesięcznika „Sowierszenno siekrietno”. W swoim artykule z 2009 roku, przygotowanym na 95. rocznicę wybuchu I wojny światowej, pisze on:
Artykuł Woronowa nie wywołał szerokiego odzewu. Jednak w 2011 roku w pierwszym numerze magazynu „Brat” ukazał się artykuł Artioma Denisowa Osowiec. Ataka miertwiecow (Osowiec.