Przez około 3 dekady było ono dosyć ludne, rywalizowało nawet z Gallatin o miano stolicy hrabstwa Daviess. Po 1871 opustoszało, a jego tereny ponownie zaczęto używać jako ziemie rolne i pastwiska.
Adam-ondi-Ahman ponownie przeszło w mormońskie ręce w 1944. Wilford C. Wood zakupił wówczas 38 akrów terenu w imieniu Kościoła. Ostatecznie posiadłości Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich na tym obszarze powiększyły się do około 3000 akrów. Przeprowadzono również badania archiwalne i archeologiczne mające na celu ustalenie rozmiaru oraz zbadania historii tej dawnej mormońskiej osady.
Adam-ondi-Ahman zajmuje poczesne miejsce w mormońskiej eschatologii. Wspomniane wyżej ponowne spotkanie Adama ze świętymi w dniach ostatnich, przeprowadzone właśnie w Adam-ondi-Ahman, ma stanowić w niej wstęp do wielkiego i strasznego dnia Pana. Na tym też spotkaniu wszyscy dzierżący klucze upoważnienia zdadzą je na ręce Adama. Adam przekaże je przybyłemu ponownie Jezusowi Chrystusowi, ten zaś z kolei podejmie ostateczne kroki przygotowawcze do swego osobistego królowania nad ziemią.
Miejsce to doczekało się utrwalenia już we wczesnej mormońskiej kulturze. Opowiada o nim hymn pióra W.W. Phelpsa oraz pokrewny w formie i treści hymn autorstwa Elizabeth Ann Smith Whitney.
Przypisy
Kategoria:Nauki i Przymierza Kategoria:Geografia Missouri