Zofia Topińska domo Bielicka (ur. 15 stycznia 1910 w Krakowie, zm. 4 grudnia 2000 w Warszawie) – polska doktor nauk społecznych, przedszkolanka i Sprawiedliwa wśród Narodów Świata.
Życiorys mały|lata 30. XX w., ulica Tamka w Warszawie, przy której Topińska ukrywała ósemkę Żydów podczas okupacji niemieckiej
Dzieciństwo i młodość Urodzona w Krakowie jako córka Józefa Bielickiego i Stefanii z domu Dunin. Na przełomie lat 20. i 30. Zofia Topińska była studentką psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego działającą w Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej. Tamże poznała Jana Topińskiego, z którym wzięła ślub w 1933 r. W 1937 małżeństwo przeprowadziło się z Krakowa na warszawski Żoliborz. Tamże Zofia pracowała jako wychowawczyni w przedszkolu Robotniczego Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.
Pomoc Żydom podczas II wojny światowej Podczas okupacji niemieckiej Topińska osobiście tworzyła fałszywe dokumenty dla Żydów. Jesienią 1941 r. Topińska zaopiekowała się ośmioosobową żydowską rodziną Hasklerów ze Lwowa, umieszczając ich w willi przy ul. Święcickiego 16. Po najeździe szmalcowników Topińscy przenieśli ósemkę do wynajętego mieszkania przy ulicy Tamka 24 na Powiślu. Również podczas okupacji niemieckiej Topińska ukrywała zagrożonych prześladowaniem rodzinę Baumann.