Bujanka większa (Bombylius major) – gatunek muchówki z rodziny bujankowatych i podrodziny Bombyliinae. Szeroko rozprzestrzeniony w Nearktyce i Palearktyce, osiągający także północne skraje krainy orientalnej.

Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza na łamach dziesiątego wydania Systema Naturae. Jako miejsce typowe wskazano Europę.

Morfologia thumb|left|Samica, widok z boku thumb|left|Widok od przodu thumb|left|Zaciemnienie skrzydła Muchówka ta osiąga od 8 do 14 mm długości ciała o zwartej budowie. Oskórek ma matowoczarny i w całości porośnięta jest puszystym i długim owłosieniem, głównie barwy brunatnożółtej, rzadziej białej. Głowa jest dość mała, znacznie węższa od tułowia, w widoku bocznym mniej więcej trójkątna. Owłosienie głowy jest czarne z wyjątkiem środka twarzy i potylicy, gdzie ma barwę żółtą. Oczy złożone u samic są szeroko rozstawione, u samców zaś stykają się ze sobą na odcinku trochę dłuższym od długości wzgórka przyoczkowego. Czułki są wąsko rozstawione i mniej więcej tak długie jak głowa. Aparat gębowy ma długi, smukły, sterczący ku przodowi ryjek i dość krótkie głaszczki.