cytowane są w nim imiona karmelitów żyjących przy kościele Zwiastowania: o. Periconus z zakonu karmelitów, oraz o. Guillelmus Cassar Prior Conventus Sancte Mariae Nuntiate. W tamtych latach przepisy zakonu karmelitów zakazywały mieć przeora wspólnotom dopiero ustanowionym. Opiekuna klasztoru nazywano „prokuratorem”, a dopiero po kilku latach zaczęto go nazywać „pirjol” (przeor). Świadczy to o tym, że w 1441 wspólnota braci karmelitów, którzy tam mieszkali, ustanowiła się już jako samodzielna wspólnota.
Kościół i klasztor we wczesnych latach
Wraz z kościołem Margarita d'Aragona pozostawiła wiele cennych ruchomości, a także wszystkie posiadane przez siebie nieruchomości na terenie San Leonardo w Rabacie, nieruchomości na Gozo, a także dom, który posiadała w Mdinie, aby z ich dochodów kościół był utrzymywany i zaopatrywany w niezbędne akcesoria i ozdoby, wśród których wymieniła księgi, kielichy, szaty liturgiczne, obrazy, krzyże, marmur ołtarzowy i inne niezbędne rzeczy. Z detalicznego opisu sąsiednich nieruchomości można określić położenie domu w Mdinie: 3, St. Peter Street.