By dokonać samego obrzędu ojciec, kładzie ręce na głowie dziecka i zapewnia je, zarówno werbalnie jak i mocą Ducha Świętego, że błogosławieństwo kochającego rodzica pochodzi z Bożego natchnienia i posiada Bożą aprobatę.
Ojciec może udzielić błogosławieństwa z własnej inicjatywy, na prośbę swych dzieci lub na prośbę swej żony. Nie powinien błogosławieństwa w żaden sposób narzucać, to bowiem naruszałoby bardzo silnie akcentowaną wśród świętych w dniach ostatnich wolną wolę. Nie ma idealnej bądź sugerowanej częstotliwości, z którą błogosławieństwa powinny być udzielane. Zwraca się uwagę, że powinna ona odpowiadać tak indywidualnym potrzebom, jak i pozostawać w harmonii z podszeptami Ducha Świętego. Ojciec brać będzie w tym obrzędzie z większą łatwością w sytuacji, w której jego relacje z dziećmi opierają się na wzajemnej miłości i dobroci. Zalecane jest unikanie sięgania po ów obrzęd przed uprzednim rozwiązaniem czy załagodzeniem sytuacji konfliktowej.
Błogosławieństwo ojcowskie jest zarówno obrzędem dokonywanym na mocy upoważnienia kapłańskiego jak i czynnością zbliżającą do siebie ojca oraz dziecko. Upewnia też matkę w tym, że jej małżonek jest w stanie posługiwać na rzecz rozwoju duchowego dzieci bądź dziecka. Jest symbolicznym przejawem czystej miłości.
Przypisy
Kategoria:Kościół Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich