Takie dikariotyczne komórki występują głównie w komórkach tworzących worki, pozostała część grzybni jest monokariotyczna.
W temperaturze 30 °C Cladosporium sphaerospermum tworzy sproszkowane, ciemnoszaro zielone kolonie o średnicy 1 cm. W powiększeniu widoczne są struktury przypominające drzewa. Złożone są głównie z rozgałęzionych łańcuchów ciemnych, okrągłych konididiów, które uwalniane są przez pory na szczycie komórek konidiotwórczych. Konidia mają średnicę 3–4,5 μm, czasami uwalniane są pojedynczo, ale często tworzą łańcuchy przez pączkowanie. Na szczycie takiego łańcucha znajduje się najmłodsza komórka. Starsze konidia mogą przybierać kształt podłużny lub tarczowy i osiągać 15 μm długości. Podczas pączkowania konidia C. sphaerospermum często przechodzą przez przegrody, wskutek czego mogą mieć liczne blizny uciskowe.
Fizjologia C. sphaerospermum wykorzystuje różne enzymy metaboliczne do przekształcania glukozy, sacharozy i skrobi w dwutlenek węgla i alkohol. Niektóre szczepy wykorzystują różne rodzaje adaptacji metabolicznych, aby wytrzymać ekstremalne warunki. Na przykład szczep o dużej tolerancji na zasolenie, gdy znajdzie się w środowisku o wysokim zasoleniu zwiększa aktywność inwertazy zewnątrzkomórkowej.