thumb|250px|Świątynia w Kirtland. To podczas uroczystości jej poświęcenia wprowadzono, 27 marca 1836, do rytualnej praktyki świętych w dniach ostatnich okrzyk hosanna Okrzyk hosanna – w Kościele Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich ceremonia zarezerwowana zazwyczaj dla uroczystości poświęcenia świątyni.
Geneza Korzenie ceremonii są do pewnego stopnia niejasne. Hebrajskie słowo hosanna, zaczerpnięte z dwudziestego piątego wersetu psalmu sto osiemnastego wcześnie znalazło poczesne miejsce pośród wyrażeń używanych przez świętych w dniach ostatnich. Wielokrotnie występuje w pierwszym wydaniu Księgi Mormona (1830), pojawia się też w trzech wczesnych objawieniach otrzymanych przez Smitha między 1830 i 1831. Pierwsze okrzyki wznoszone z radości przez członków młodej wspólnoty były całkowicie spontaniczne, z reguły miały charakter indywidualny, nie posiadały też jednolitej, uprzednio ustalonej formy słownej. Część tekstu kojarzonego współcześnie z tą ceremonią ma swoje źródło już wyłącznie w mormońskiej kulturze, bez jakichkolwiek konotacji z tekstem biblijnym. Wyrażenie Bogowi i Barankowi pochodzi z wersetu piątego szóstego rozdziału stanowiącej część Księgi Mormona Księgi Helamana.