Od 1910 zaczął występować na scenach francuskich i niemieckich. W jego krótkotrwałej karierze artystycznej dominowały występy gościnne. Jedynym wyjątkiem jest kontrakt na sezon 1910/11 w Teatrze Miejskim we Lwowie, gdzie występował m.in. w partiach Cania w operze Ruggera Leoncavalla „Pajace” i Winicjusza w operze Jean Nouguésa Quo vadis. W 1911 wyjechał do Monachium, gdzie studiował role wagnerowskie. Potem występował w operze w Norymberdze oraz śpiewał na koncertach w Monachium i Karlsruhe. W 1914 śpiewał w Teatrze Wielkim w Warszawie partie tytułowe w operach Richarda Wagnera: dniu 22 marca w operze Lohengrin, w dniach 22 i 25 kwietnia tegoż roku partię Zygmunta w operze Walkiria, a w dniach 25 listopada i 1 grudnia 1915 ponownie partię tytułową w Lohengrinie. Ponieważ z chwilą wybuchu I wojny światowej wstąpił w szeregi Legionów Polskich – na wszystkie warszawskie występy musiał mieć specjalne zezwolenie od Naczelnego Dowództwa.