Oberbürgermeister Witting (1901–1918 „Oberbürgermeister Witting”, 1918–1921 „Gustav von Haken”, 1921–1947 „Neufähr”, 1947–1951 „Aleksandra”, 1951–1978 „Karol Wójcik”) – statek pasażerski (wycieczkowiec), pierwotnie parowy, od 1960 napędzany silnikami wysokoprężnymi. Do zatopienia w 1945 w rękach armatorów niemieckich, następnie (do zezłomowania w latach 1978–1979) pod banderą polską.
Historia W 1900 roku przedsiębiorstwo zmarłego rok wcześniej Hermanna Pauckscha (niem. Maschinenbau Anstalt, Eisengiesserei und Dampfkessel Fabrik Hermann Paucksch, A.G.) z Gorzowa Wielkopolskiego (ówcześnie Landsberg an der Warthe), we własnej stoczni rozpoczęło budowę swojego pierwszego statku. Budowę parowego salonowego statku pasażerskiego rozpoczęto w 1901 roku i zwodowano go 20 marca tegoż roku. Statek, nazwany „Oberbürgermeister Witting” (na cześć nadburmistrza miasta Poznania Richarda Wittinga), wykonany został na zamówienie armatorów z Poznania i przeznaczony był do rzecznej żeglugi wycieczkowej po Warcie. Mógł zabrać na pokład 500 pasażerów, a z planowanej mocy silników (130 KM) udało się osiągnąć 106 KM. Armatorami statku (każdy z 25% udziałem) byli: radca magistratu Hermann Wengel (tajny radca), kupiec Julius Haller, kapitan żeglugi śródlądowej Carl Grothe z Poznania oraz inż.