Została zbudowana przez miejscowego rybaka, który ocalał po wywróceniu się łodzi na morzu; jego towarzysz utonął, a on wybudował kapliczkę jako wotum za ocalenie życia.
Oryginalna kaplica została zbudowana bardzo blisko krawędzi klifu, nad warstwą gliny. Z czasem klify zaczęły ustępować, a na budynku pojawiły się pęknięcia. Budynek zaczął się powoli rozpadać, stwarzając śmiertelne niebezpieczeństwo, w razie obsunięcia się z klifem do morza, dla każdego, kto mógłby się w nim w tym czasie znajdować. W latach siedemdziesiątych XX wieku kaplica była już mocno zniszczona, zaś dobudowane do niej pomieszczenie – ruiną. Ostatecznie w latach dziewięćdziesiątych „zniknęła” w tajemniczy sposób, prawdopodobnie nielegalnie rozebrana na budulec.
Kaplica miała prostą fasadę z prostokątnym wejściem, zamkniętą narożnymi pilastrami. Fasada ukoronowana była zbliżonym do trójkąta frontonem, lub czymś w rodzaju spływu wolutowego. Centralnie nad frontonem był ozdobny element, służący prawdopodobnie za podstawę krzyża. Kaplicę otaczał niewielki kamienny placyk.
left|thumb|Kaplica z boku;