W załączniku do uchwały w sposób odmienny określono kryteria bycia gospodarstwem specjalistycznym. Za takie uważano, gdy minimum produktów roślinnych z ha gruntów ornych stanowiło: w przypadku ziemniaków przemysłowych minimum wynosiło 42 q/ha, zaś łącznie gospodarstwo musiało dostarczyć 300 q, w przypadku buraków cukrowych plony musiały wynosić 45 q/ha, łącznie natomiast 600 q, w przypadku tytoniu, roślin włóknistych i ziół zasiewy musiały objąć 15% powierzchni zasiewów.
Minimum produktów zwierzęcych dla gospodarstw specjalistycznych przyjęto: w przypadku bydła mlecznego (mleko) rolnik powinien uzyskać 3000 l mleka z 1 ha, łącznie z całego gospodarstwa 18 000 l, w przypadku trzody chlewnej należało uzyskać 800 kg w przeliczeniu na 1 ha, łącznie natomiast dostarczyć z gospodarstwa 4000 kg.
Posiadaczom specjalistycznych gospodarstw rolnych przysługiwało pierwszeństwo w korzystaniu z pomocy kredytowej państwa na cele inwestycyjne i produkcyjne. Ponadto przysługiwało z tytułu kosztów inwestycyjnych umorzenia: kredytu inwestycyjnego, podatku gruntowego pobieranego przy zastosowaniu stawek procentowych, opłat – melioracyjnej, elektryfikacyjnej i za budowę urządzeń zaopatrzenia w wodę.
Przypisy . . . .
Kategoria:Rolnictwo w Polsce