François Jacques Florentin Lafortune (ur. 10 stycznia 1896 w Leuven, zm. 11 stycznia 1985 tamże) – belgijski strzelec, pięciokrotny olimpijczyk, mistrz świata.
Kariera Uczestnik 5 edycji igrzysk olimpijskich (IO 1924, IO 1936, IO 1948, IO 1952, IO 1960), na których wystartował w 11 konkurencjach. Najwyższe pozycje zajął podczas pierwszych igrzysk – uplasował się na 11. miejscu w drużynowym strzelaniu z karabinu dowolnego i 19. pozycję w karabinie dowolnym leżąc z 600 m. Był najstarszym belgijskim sportowcem podczas igrzysk w 1952 i 1960 roku. Jest także prawdopodobnie najstarszym belgijskim sportowcem w całej historii igrzysk olimpijskich (w Rzymie miał ukończone 64 lata i 243 dni).
Lafortune zdobył 4 medale na mistrzostwach świata. Jedyne złoto wywalczył podczas turnieju w 1924 roku, gdy został mistrzem w karabinie wojskowym stojąc z 300 m. W 1930 roku zdobył srebro w drużynowym strzelaniu z karabinu małokalibrowego stojąc z 50 m (skład zespołu: Marcel Gheyssens, Marcel Lafortune, François Lafortune, Paul Sylva, Paul Van Asbroeck) i brąz w karabinie wojskowym klęcząc z 300 m, przegrywając wyłącznie z Karlem Zimmermannem i Wilhelmem Schnyderem. Ostatnie podium zdobył w roku 1958, gdy zajął 3.