Wacław Dudek (ur. 9 kwietnia 1917 w Opocznie, zm. 6 marca 1981 w Londynie) – oficer artylerii Wojska Polskiego, major Polskich Sił Zbrojnych, uczestnik II wojny światowej.
Życiorys Był trzecim w kolejności z czworga dzieci Wincentego i Feliksy z domu Czernic. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Tomaszowie Mazowieckim (budynek dzisiejszej filii Uniwersytetu Łódzkiego) oraz Gimnazjum Realnego Matematyczno-Przyrodniczego (dzisiejszy Zespół Szkół Ponadpodstawowych nr 1), rozpoczął w 1937 r. naukę w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim, a następnie w Oficerskiej Szkole Artylerii Przeciwlotniczej w Trauguttowie koło Brześcia nad Bugiem.
1 września 1939 r. otrzymał awans na stopień podporucznika. Brał czynny udział w kampanii wrześniowej, w składzie baterii artylerii przeciwlotniczej, która podczas silnych niemieckich nalotów wyróżniała się, niszcząc m.in. 2 niemieckie samoloty. 16 września w Krzemieńcu, na podstawie rozkazu Dowódcy Obrony Przeciwlotniczej Kraju odznaczony Krzyżem Walecznych za odparcie ataku lotnictwa Luftwaffe na stację kolejową Brześć w dniu 13 września 1939 r.