Monaster Narodzenia Matki Bożej – prawosławny męski klasztor we Włodzimierzu, w jurysdykcji eparchii włodzimierskiej. Zabytek o znaczeniu federalnym wpisany do rosyjskiego rejestru zabytków w 1960 r. pod nr. 33-53802.
Historia Monaster został erygowany przez księcia włodzimierskiego Wsiewołoda Wielkie Gniazdo między r. 1197 a 1206. Klasztor położony był w sąsiedztwie dworu książęcego, na zachód od soborów św. Dymitra i katedralnego soboru Zaśnięcia Matki Bożej. Jego główną świątynią był sobór Narodzenia Matki Bożej, zbudowany w końcu XII w. Monaster był początkowo zarządzany przez ihumenów, między rokiem 1227 a 1230 jego przełożeni otrzymali prawo do tytułowania się archimandrytami. W 1238 r., gdy Włodzimierz został zdobyty i zniszczony przez Mongołów, klasztor został spalony i rozgrabiony, a jego przełożony Pachomiusz – a prawdopodobnie także inni mnisi – zabity. W kolejnych latach monaster został odbudowany i do 1561 r. posiadał honorowy status pierwszego wśród klasztorów metropolii moskiewskiej. W wymienionym roku metropolita moskiewski Makary nadał honorowe pierwszeństwo monasterowi Trójcy Świętej i św. Sergiusza. Między XIV a XVI w. monaster kilkakrotnie był niszczony przez pożary. Szczególnie niszczycielski okazał się pożar z 1536 r., gdy spłonęła połowa całego kompleksu zabudowań. Od XVI do XVIII w.