mały Białokrowiak gorzki (Leucopaxillus gentianeus (Quél.) Kotl.) – gatunek grzybów należący do rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Leucopaxillus, Tricholomataceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go Lucien Quélet w 1873 roku, nadając mu nazwę Clitocybe gentianea. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadał František Kotlaba w 1966 r. Nazwę polską nadali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 1983 r.
Występowanie i siedlisko Znane jest występowanie białokrowiaka gorzkiego w Ameryce Północnej i Środkowej, Europie i Republice Południowej Afryki. Władysław Wojewoda w zestawieniu wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski przytacza 10 stanowisk z uwagą, że rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia tego gatunku nie są znane.
W Polsce notowany był w lasach mieszanych, na ziemi. Owocniki od sierpnia do października.