Przymiotniki i przysłówki Przymiotniki przestają mieć deklinację, według Zamenhofa deklinacja przy rzeczownikach wystarcza. Przymiotniki i przysłówki mają taką samą końcówkę -e. Aby uniknąć nieporozumień, dobrą praktyką jest stawiać przymiotnik przed rzeczownikiem, a przysłówek po czasowniku.
Zaimki osobowe Zaimki li (on) i ĝi (to) zostają połączone w jeden lu. Początkowo zaimek nieokreślony miał zostać usunięty, zamiast niego miałyby zostać użyte słówka homi (ludzie) lub iu (ktoś), ale finalnie została tylko zmieniona forma jego zapisu. Liczba pojedynczaLiczba mnogaZaimek zwrotnyZaimek nieokreślony1. os.2. os.2. os. grzecz.3. os1. os.2. os.3. os.mżnmnmPrzed reformąmiciviliŝiĝiniviilisioniPo reformiemituvuluelulunosvosilusuon
Czasowniki Zmieniają się sufiksy czasowników: Przed reformąPo reformieCzas teraźniejszy -as -enCzas przeszły -is -inCzas przyszły -os -onBezokolicznik -i -aTryb rozkazujący -u -anTryb przypuszczający -us -un
Imiesłowy Zostają usunięte czasy, można jednak użyć pasate (przeszły) i future (przyszły), aby doprecyzować wypowiedź. +Sufiksy imiesłowówPrzed reformąPo reformieStrona czynnaStrona biernaStrona czynnaStrona biernaCzas teraźniejszy -anta -ata -ente -ateCzas przeszły -inta -itaCzas przyszły -onta -ota